g r e t t a l i c i o u s

YEPH…. Jullie zijn verrast, hé?

Dit is mijn eerste blog in het ingewikelde jaar, 2008. Ik weet het niet
zeker hoe ik echt nu voel over mijn nieuw leven hier in Nederland. Aan
het begin, dacht ik dat ik deze niet mee kan maken.

"Geez, het is onmogelijk voor mij! Kan ik deze doen?"

Het blijkt dat het zo moeilijk is voor mij. Maar ik durf me wel. Ik heb
zo lang gewacht en dan kan ik niet zomaar NEE zeggen tegen mij zelf. Ik
mag niet iedereen teleurgesteld maken. Het maakt me zo moeilijk om
alles te doen. Toen ik sturdeerde, voel ik me alleen. Vooral toen mijn
ouders al terug naar Indonesië gingen.

"Oh God, U bent de Heer, alleen U die mij kan helpen, ik
heb  niemand om op zijn/haar schouder te huilen. Maar ik kan alleen aan
U mijn leven geven."

Dat was wat ik heb gebeden. Nu leg ik het overige van mijn leven in de hand van God.