g r e t t a l i c i o u s

BANYAK PR!!! NUMPUK!!! 3 OPDRACHTEN, satu bundel pertanyaan, ditambah
PR maatschappijleer!!! Hadooh!!!! mumeth!!! mana laper pulaaa!!!
wakzzz… uda jam 23.38 disini… kayanya hari ini ga bakalan bobo
nih… bener2 kudu harus selesein semuanya buat besok nih… kasian gw
sama si annelies. uda bae2 mereksa kerjaan gw yang telat kemaren masa
gw ga kerjain tugas yang dia kasih??? pengen nangiis!!!

huff…

eniwei, kemaren gw nonton konsernya SLANK di Melkweg, Leidseplein,
Amsterdam loh, n gw naek panggung!!! whhohoho… kalo sampe nyampe di
infotainment indo terus lo2 semua pada liat gw kasi gw komen yeeh…
hahaha… *ngarep banget masuk tv sana*

tapi seru deh kemaren… gw rasa enakan nonton band indo di luar negri. BANYAK UNTUNGNYA BOW!!

1. Ga perlu desek2an
2. Ga perlu panas2an
3. Panggung ga tinggi2
4. Bisa naek panggung
5. Personel band bisa ditarik turun, terus gw ganti *hahahaha goblok deh*
6. Hadooh enak deh pokoknya… bener2  serasa lebih dekat dengan band yang dimaksud…

Lo bisa liat beberapa video yang uda gw upload ke youtube gw. Kemaren
sih gw cuma ngerekam yang lagu Virus, I miss you but i hate you,
maafkan, terlalu manis, sama kamu harus pulangnya SLANK. Lagu
penutupnya bener2 buat kesel. jadi sedih tiba2 uda selese aja
konsernya… gara2 kelamaan di 2 band pembukanya sih… bete….
walopun sebenernya band pembuka yang kedua yang grup beraliran SKA,
lumayan keren, secara vokalisnya *******d gituuu!! hohoho….

nih link ke youtube gw. jangan lupa di rate, comment sama subscribe yaa… hoho…
http://www.youtube.com/user/grettapunya

berikut ini dilampirkan foto2 yang gw ambil di konser itu.

YEPH…. Jullie zijn verrast, hé?

Dit is mijn eerste blog in het ingewikelde jaar, 2008. Ik weet het niet
zeker hoe ik echt nu voel over mijn nieuw leven hier in Nederland. Aan
het begin, dacht ik dat ik deze niet mee kan maken.

"Geez, het is onmogelijk voor mij! Kan ik deze doen?"

Het blijkt dat het zo moeilijk is voor mij. Maar ik durf me wel. Ik heb
zo lang gewacht en dan kan ik niet zomaar NEE zeggen tegen mij zelf. Ik
mag niet iedereen teleurgesteld maken. Het maakt me zo moeilijk om
alles te doen. Toen ik sturdeerde, voel ik me alleen. Vooral toen mijn
ouders al terug naar Indonesië gingen.

"Oh God, U bent de Heer, alleen U die mij kan helpen, ik
heb  niemand om op zijn/haar schouder te huilen. Maar ik kan alleen aan
U mijn leven geven."

Dat was wat ik heb gebeden. Nu leg ik het overige van mijn leven in de hand van God.